12 maart 1945

Op 12 maart 1945 bevonden veel onderduikers en onderduikgevers zich in een lastige situatie. Door onder meer de spoorwegstaking waren zij genoodzaakt meer risico’s te nemen terwijl de jacht op onderduikers door de nazi’s werd geïntensiveerd.

Vandaag 75 jaar geleden

In het laatste jaar van de oorlog leek de vraag wie je nog kon vertrouwen steeds moeilijker te beantwoorden. Veel SD’ers en Jodenjagers trokken na Dolle Dinsdag 5 september 1944 naar het noorden van het land en begonnen daar op een meedogenloze wijze op mensen te jagen. Een ‘lucratieve handel’: waar eerder in de oorlog een opgepakte Jood 7,50 gulden opleverde, daar liep dit bedrag in het bevrijdingsjaar op tot tientallen, soms zelfs wel honderden guldens.

Opgepakte onderduikers en verzetsstrijders werden zwaar mishandeld en verhoord om hen te dwingen medestanders op te geven. Sommige braken, anderen lukte het hun mond te houden. Om hun eigen leven te reden sloot een enkeling zich als vertrouwenspersoon zelfs bij de SD aan.

Na de bevrijding kwam een aantal van de meeste beruchte Jodenjagers als gevangene in kamp Westerbork terecht.